Love Guru

Heard love words from friends lately…some are sad but most are very wonderful to hear..

**hey jec, did you have a sense of something troubling me?
hmmmm ive had a strange weekend… someone is coming into my life and I cant control it. It just feels like meant to be. Im scared to fall in love… I didnt feel like this before, I cant sleep. Sorry, i need to say to somebody.. do you have advice? you are a good person, thankyou for your comment.

**Jeck? I think am Hapi na…

**
Hays…Oprah lang talga sia..sabi nia susunduin nia ako..
Jec: Anu Oprah
O promise lang hmp!

Kita ko ex ko…wah! mas maganda ang bago niang gf kesa sa akin..wah!

Feelings really makes us HUMAN…

senti…

alam ko…alam kong me panahon na mararamdaman mo un…
di man maging bagay sayo ang senti mode di mo mapipigilan un…

sa nakalipas na araw naging ganun ako…saktong busy rin lahat ng kaibigan ko…lalo akong naging senti…huhuhu..

pero matapos ang mga panahon na yun..balik sa dating ako…

grounded uli….:(

Routine…

Sept. 01 – 8:01am…late due to traffic

Sept. 02 – 8:03am..late due to traffic

Sept. 03 – 8:14 am…shet…lumalala ang switwasyon ni jecky…due to traffic pa rin..

Sept. 04 – 8:02 am…to think maga na akong umalis ha…

waaaaaaaaah!!!sana bukas wala ng traffic…or else consistent late na naman si ako…

July 7, 2009

Kahit anu pang sabihin kong di na ako mangungulit..di ko naman magawa…asar..

maraming marami akong isipin..ang nakakainis wala akong mahanap na solusyon..

mahirap talagang humawak ng resposibilidad…

wala ako sa hulog sa pagtrabaho ngayon…

tama nga lang na sigurong mangulit ako ng mangulit…hay…

pano kaya ako yayaman?

July 6, 2009

Pag di ka marunong humindi mamayayari ka…

At yan ang isa sakahinaan ko…pag me humingi ng pabor hirap akong humindi…tulad nalang ngayon…

Pero pag natural lang sayo ang mga bagay bagay…madali na lang gawin kung kinakakailangan…

magkaganun man mahirap pa ring gawin ang mga bagay pag tagalang gusto ng magpahinga ng katawan mo…

iniisip ko, pagod na ba akong magtrabaho o me kulang lang sa buhay ko?…

basta ang alam ko…gusto kong mag cruise ng isang buwan…namnamin ang ganda ng karagatan at ienjoy ang buhay..

pano ko naman gagawin yun eh wala akong pera…asar!!!

O.T.- masarap talaga ang ice cream with banana and caramel…yumyum…pero weird sa tyan pag katapos mong kainin ang ice cream

e magsotanghon ka…hay..kung anu anu inisip ko…may mas importanteng isipin pa akong dapat isipin ah…

June 29, 2009

June 29, 2009

anu ba ang mahalaga? ang sasabihin ng iba o ang nararamdaman mo?

mas importanteng mapahalaga mo ang nararamdaman mo…yun ang alam ko…

pero bakit ganun, kahit subukan kong gawin ang talagang nararamdaman ko…

sa bandang huli, gagawin ko pa rin ang mga bagay ayon sa magiging komento ng ibang tao…

Daily thoughts , June 19 – 20, 2009

June 20, 2009

bumukas na naman ang bukang liwayway…

malambing talaga ang mga tao sa paligid ko…maswerte ako sa pamilya at mundong ginagalawan ko…

siguro yun ang regalo ng Diyos sa akin dahil araw araw kong pinagsusumikapan kahit papano maging mabuti…

masayang kabataan ang pinalala sa akin ng araw…

masayang bata at magandang pagbati mula sa kakilala ang nabigay sa akin ngayong umaga…

isang batang babae na pagpinagmasdan ko parang sia ang aking nakaraan…

masaya, malungkot at nagpatatag kong nakaraan…

kailangang ngumiti at magpakasaya…

kahit ang buong kalooban ay nahihirapan…

kailangang gawin ang dapat gawin…

dahil ito ang basehan para malaman kung magagawa mo ang nais puntahan…

alam kong di ko kayang gawin lahat ngaun at kahit sa mga darating na panahon…

pero ang mahalaga sa akin nagdulot ako ng ngiti sa mga taong nakakasalamuha ko…

para sa ganitong paraan magpatuloy ang regalo ng Diyos sa akin sa araw-araw….

“kahit may nararamdaman kang malungkot…

oks lang yun, tamo nga yung sanggol sa loob ng tyan ng nanay…

masikip at nakakatakot sa loob ng sinapupunan ng nanay nia…

pero nakokontento na sia sa haplos na may harang balat at laman ng nanay nia….

ang mahalaga naman me pag asa ka..darating din ang araw na sasaya ka,

tulad ng araw ng paglabas ng sanggol sa nakakatakot na mundong ginagalawan nia…

at sa paglabas niang un makakadampi na sa balat nia ang haplos ng nanay niang matagal na naghihintay sa kanya….”

June 19, 2009

Mabilis talagang lumakad ang panahon…kita un mula sa pagpabago ng mga taong nakakasalamuha mo…

tulad ng paglaki ng sanggol sa sinapupunan ng kaibigan ko…

tulad ng pagbabago ng batang minsang naturuan ko…

tulad ng isang gwapong binatang nagbago ang pananaw dahil sa bagong responsibilidad na nakaatang dito…

marami at mabilis na pagbabago…

ako? di ko alam kung marami ng nagbago sa akin…

basta ako, kahit di ganun kaexciting ang buhay ko…

pero magkaganun man..magpapatuloy ako, pagsusumikapan kong mapasaya ang bawat araw sa pagharap ko sa kapalaran ko…

kahit hinay hinay lang…dapat ienjoy ang bawat pag patak ng oras…

biyolin, piano, gabi at ang mga butiki…

tahimik na ang lahat…hatingggabi na kasi…pero di ako dapuan ng antok…
pinatugtog ko ang paboritong musika ko..Moonriver ang titulo nito…
walang saling letra ang musika, pero binuhay naman ng biyolin at piano ang musika..

nakahilata lamang ako…habang nakadantay ang munting paa ng pamangkin ko…
sa gitna ng katahimikan ninanamnam ko ang malaheleng tugtog..
at sa pakikinig ko sa musikang ito..binibitbit nito ako sa ibang mundo…

agaw pansin ang harutan ng dalawang butiki sa kanto ng pader na kahoy…
tila sinasabayan nila ang paghanga ko sa musikang aking pinapatugtog…
para silang nagsasayaw habang sumasabay sa lambingan ng biyolin at piano…

nagpatuloy ang malambing na tugtog…nagpatuloy din ang pagpunta ko sa ibang mundo…
inangkin na ng tuluyan ng musika ang aking pagkatao…
nalimutan ko ang mga butiki…at ang mga luha ko naghari na aking mga pisngi…

patapos na ang musika…inaabot ng biyolin at piano ang rurok ng piyesa ng musika…
tila napansin ng dalawang butiki ang tugtog ay patapos na…parang mga taong nagpaalam sa isa’t isa…
sa gitna ng katahimikan naiwan akong mag isa…at hikbi ko ang pumalit sa natapos na musika…

bagong trabaho

isang buwan na ako sa bagong job ko…Isang buwan ng nakakalipas pero di pa rin ako nakakaget over sa mahabang pahinga na sa unang pagkakataon nadama ng katawan ko (pero para sa nanay ko..kulang pa tong pagtambay ako)….kung di pa ako tinanggal sa trabaho (opo!!! naging biktima ako ng global recession) eh di ko pa mararanasang magrest…kung di pa nag karecession di ko rin malalaman na maganda pala ang SOP at enjoy din manood ng mga boxing at sabong, (dahil ang sideline ko tinamaan rin ng recession)…kasi naman si popsi sabong at boxing ang trip…

sa nilipatan kong trabaho…me mga bago na akong kaibigan…kung kulitan naman kasi di ako nagpapatalo…pero gaya ng nakagawian…me mga bagay na sadyang magpapainit ng dugo mo….me mga taong magpapabadtrip sa araw at magtutulak sayo na magresign (un eh kung ungas ka)….

pero minsan di ko alam kung sadyang maiinitin ang ulo ko…o talagang badtrip lang ang ungas na kinaiinisan ko…di naman ako ungas na basta nalang naiinis ha…maraming tao ang meron ganung damdamin sa kinaiinisan ko…basta…badtrip…kaya nga kahit alam kong wala namang nagbabasa dito sa blog ko…tinatype ko pa rin ang mga bagay na to…para marelease lang ba….(actually, lahat na ng frens ko kinuwentuhan ko na nito..hehehe)

maging badtrip man ako…maswerte naman ako dahil di pa natatapos ang isang buwan ng pagkawala ko sa trabaho eh me palit na kagad…kahit papano medyo binebless ako ni Kuya Jesus ng work…siguro ayaw Niang tumambay ako sa bahay dahil kung anu-anu papasok sa isip ko…tulad ng pinagsasabi kong ito..hay…

Ika-anim (tag)

kakatapos lang ng isang entry ko…maglalagay na naman ako ng isa pang entry? anu ba ako adik? hayuk sa pagbloblog ngaun..nah!! nagbukas bukas ako ng blog..napunta ako sa blog ng kabatchmate ko nung high school meron sia dung tags churva..churva..basta para siang chain letters…ahahaha

so mukha namang masaya kaya ginawa ko na….(uy…gagaya sia..hehehe)

ang mga sumusunod ang dapat gawin….(Now this tag rules are)

1. Go to your Picture Folder on your computer or wherever you store your pictures. (sori english nakalagay…bahala ka ng umintindi…basta pumunta ka ha…)
2. Go to the 6th Folder and then pick the 6th Picture. (wag mandaya magbilang ka…pang anim daw)
3. Post it on your blog and tell the story that goes with the picture.(so simulan ko ng magblog?)
4. Tag other glorious people to do the same thing and leave a comment on their blog telling them about it. (teka panu to gawin?)

anyways…(naks…english…)

yang picture na yan…picture yan ng parokya ni edgar…galing kaming office pauwi na…me mini concert sila sa glorieta so sumilip kami ng mga kaoffice mates ko..saktong dala ko camera ko…eh di kinuhanan ko…kaasar nga lang ilang beses akong nagtry kumuha eh di ko parin nakuhanan ang wafung wafung si Chito…itong kuhang toh..last try ko to..nasa escalator ako ng pindutin ko camera ko..presto ayan na sila…at ayun nakayuko pa rin si chito..wah!!!…pero magkaganun man..masaya ako ng mga oras nayan..narinig ko na naman songs nila…gusto ko talaga songs ng parokya..nalala ko tuloy ang mga classmates ko nung college…haizt